چگونه ایران در صنعت نمایشگاهی ، در حوزه بین‌الملل خود تحریمی می‌کند؟

خود تحریمی - نمایشگاه های بین المللی, صادرات , بازاریابی , تحریم , تجارت خارجی ایران , Self-sanction

چگونه ایران در صنعت نمایشگاهی ، در حوزه بین‌الملل خود تحریمی می‌کند؟

چگونه ایران در صنعت نمایشگاهی ، در حوزه بین‌الملل خود تحریمی می‌کند؟ – اگر نگاهی به شرکتهای بزرگ و تخصصی برگزار کننده رویدادها و نمایشگاه‌ های بین‌ المللی در دنیا نظیر مسه- دوسلدورف داشته باشید، متوجه خواهید شد که تقویم نمایشگاهی این شرکتها به شکل بسیار منظم و زیبایی تا دو سال آینده طرح‌ریزی شده و در وبسایت ایشان قرار گرفته است. شما اطلاعات جامعی از سوابق نمایشگاه، نقشه و جانمایی آن، مسیرهای تردد، هزینه‌های غرفه و هر آنچه فکر کنید که موردنیاز شما باشد، در وبسایت این شرکتهای مجری برای هر نمایشگاه تخصصی بین‌المللی خواهید یافت.

از طرفی شرکتهای بزرگ و بین المللی که در حوزه صادرات فعالیت دارند، معمولا با توجه به بودجه‌بندی و نظم فعالیتهای بازاریابی خود از یکسال قبل، نمایشگاه‌های مدنظر برای حضورشان را انتخاب می‌کنند و از تخفیفهای مربوط به ثبت نام به موقع بهره‌مند می‌شوند. این مساله به یک عرف و استاندارد بین‌المللی تبدیل شده و شرکتها و افرادی که تمایل دارند در حوزه بین‌المللی حضور موثر داشته باشند، به این استانداردها تن می‌دهند و سعی می‌نمایند ساختار و سیستم خود را بر اساس آن منطبق نمایند.

در ایران سازمان توسعه تجارت به عنوان متولی انتخاب مجریان نمایشگاهی در کنار شرکت سهامی نمایشگاه‌ های بین المللی جمهوری اسلامی ایران، نه تنها در حوزه نمایشگاه‌های داخلی، بلکه در حوزه نمایشگاه‌های بین‌المللی ارائه دهنده چنین خدماتی نبوده و نیستند. اگر در آبان ماه سال 1397 نگاهی به تقویم نمایشگاه‌ های بین‌المللی سال 1398 ایران بیاندازید، نه تنها مجریان نمایشگاه انتخاب نشده‌اند، بلکه شما در وبسایت شرکت نمی‌توانید کوچکترین اطلاعاتی از این نمایشگاه به زبان فارسی پیدا کنید، چه برسد به درج اطلاعات به زبان انگلیسی برای مخاطبان خارجی. ناگفته نماند که فعالیتهای بازاریابی خارجی این نمایشگاه‌ها نیز اغلب توسط افرادی در خارج از ایران انجام می‌شود که نظارت چندانی بر عملکرد ایشان وجود ندارد.

چگونه ایران در صنعت نمایشگاهی ، در حوزه بین‌الملل خود تحریمی می‌کند؟

باید این مساله را پذیرفت که علیرغم تحریم‌ ها و شرایط خاص سیاسی ایران که به کسب و کار بخش‌های خصوصی نیز لطمه وارد نموده، این رفتارهای غیرحرفه‌ای، عملکردهای خارج از عرف و خارج از استاندارد بین‌المللی نیز نوعی خود تحریمی است که به تجارت خارجی ایران و تعاملات بین‌المللی لطمه وارد می‌سازد. به عنوان مثال کارگزاران صادراتی فعال در خارج از ایران، بارها تلاش نموده‌اند تا نسبت به جذب شرکتهای خارجی برای حضور در نمایشگاه‌های بین‌المللی ایران اقدام نمایند. برای این هماهنگی و دعوت یک کارگزار باید طبق عرف و استانداردهای رایج، از 12 ماه قبل نسبت به بازاریابی نمایشگاه اقدام کنند. اما چه نمایشگاهی؟ نمایشگاهی که نه هزینه‌های آن مشخص است؟ نه تاریخ دقیق آن؟ و نه مجری آن که بتوان برای بازاریابی نمایشگاه با وی مذاکره و توافق کرد؟ قطعا یک شرکت بین‌المللی خارجی حرفه‌ای با مشاهده این رفتار، تمایلی به حضور در نمایشگاه مربوطه نخواهد داشت. اینگونه است که در چنین شرایطی، نمایشگاه‌های بین‌المللی ایران جولانگاه معدود شرکتهای کوچک و غیرمطرح می‌گردد که اولین بار حضورشان در نمایشگاه‌های ایران تبدیل به آخرین بار حضورشان خواهد شد.

نکته بعدی بحث اجرای نمایشگاه‌های تخصصی است که اخیراً سازمان توسعه تجارت اجرای این نمایشگاه‌ها را به اشتباه، به برخی اتحادیه‌ ها و انجمن‌ های تخصصی واگذار نموده است. مدیران اغلب این تشکل‌ها، مدیران عامل شرکتهای تخصصی هستند که علاوه بر مدیریت بنگاه اقتصادی خود، مجبور به انجام امور تشکل نیز می‌باشند. حال شما قضاوت کنید که در این شرایط اقتصادی که مدیرعامل یک بخش خصوصی برای سرپا نگاه داشتن بنگاه خود، درگیر رفع هزاران معضل و مشکل داخلی و خارجی است، چطور می‌خواهد به شکل حرفه‌ای به اجرای نمایشگاه بین‌ المللی بپردازد؟ البته اغلب این تشکل‌ها این نمایشگاه‌ها را به چشم یک منبع درآمد ویژه نگاه می‌کنند و کیفیت برگزاری تخصصی نمایشگاه فدای منافع عده‌ای خاص خواهد شد.

علاوه بر این رویه نه چندان صحیح، عدم درک مناسب برخی از مجریان نمایشگاهی از شرایط خاص ایران در فضای بین‌الملل، به این خود تحریمی دامن زده است. پیشنهاد قیمت اجاره غرفه با قیمتهای ارزی که حتی شرکتهایی نظیر مسه- دوسلدورف برای برگزاری نمایشگاه در آلمان، چنین هزینه‌هایی را مطالبه نمی‌کند، عملا باعث دفع متقاضیان خارجی خواهد شد. در شرایطی که حضور یک شرکت خارجی در ایران ریسک بالای تحریم برای آن مجموعه را دارد، تمام تلاشهای کارگزاران صادراتی که شرکتهای خارجی را برای حضور در ایران متقاعد می‌کنند، عملا به هدر خواهد رفت. نگاهی به تجربیات کشورهایی که امروز در حوزه تجارت بین‌الملل سهم بسزایی دارند، حکایت از آن دارند که برای حمایت از تولید داخلی و توسعه صادرات و تجارت، سعی می‌نمایند نمایشگاه‌های بین‌المللی را با قیمتهای رقابتی در کشور خود اجرا نمایند تا دو هدف اصلی تضمین گردد: نخست آنکه بدین طریق به برندسازی آن نمایشگاه از طریق اعمال تخفیفات و جذب بازدیدکننده و شرکت کننده خارجی بیشتر اقدام می‌نمایند و دوم آنکه با حضور بازدیدکننده و شرکتهای خارجی بیشتر فضا برای توسعه تجارت و بعضا جذب فناوری بازتر خواهد بود

چگونه ایران در صنعت نمایشگاهی ، در حوزه بین‌الملل خود تحریمی می‌کند؟

در هر صورت شایسته است، سازمان توسعه تجارت و شرکت سهامی نمایشگاه‌های بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران مسئولانه‌تر با بحث نمایشگاه‌های بین‌المللی برخورد نمایند و هدف ایشان جذب بیشتر مشتریان خارجی حرفه‌ای برای حضور در ایران باشد. طبیعتاً هر گونه اقدام برای حضور شرکتهای خارجی بیشتر در نمایشگاه‌های ایران، نه تنها از لحاظ سیاسی به نفع جمهوری اسلامی ایران خواهد بود، بلکه قدم بسیار مهم، بلکه ضروری برای توسعه تجارت ایران با سایر کشورها می‌باشد. شایسته است مدیران این دو نهاد مهم، رویه‌های فعلی را به استانداردهای بین‌ المللی واقعی نزدیک کنند و این مساله جز از طریق مدیریت صحیح، تدوین و اجرای استانداردهای مدیریتی و افزایش امید و انگیزش سازمانی در این مجموعه‌ها میسر نخواهد شد.

اشتراک گذاری پست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *